Deze pagina is vooral bedoeld voor degenen die voor het eerst mijn website bezoeken en onbekend zijn mijn boeken en vooral met de inhoud van de vierdelige serie: 

                                      HERINNERINGEN aan mijn VADERLAND
                                                 PARAMARIBO 1900-1965

Elk deel is verschillend. Hierdoor kan, bij bezit van de volledige serie, een goede indruk worden verkregen van Paramaribo toen. U maakt bijvoorbeeld kennis met enkele van de vele straatfiguren die de stad Paramaribo zo kleurrijk maakten; de trein die menig schoolkind deed verlangen naar het jaarlijkse schoolreisje naar bijvoorbeeld Republiek; de goudzoekers die hun geluk diep in de binnenlanden gingen zoeken; de politie die voor orde in stad en land zorgde; de vele kinderspelletjes die al joelend gespeeld werden op het erf of op straat. Dyul, knikkeren, vliegeren en dyompofutu waren zowat de meest gespeelde spelletjes.

Toen de televisie haar intrede nog niet in Suriname had gedaan, was naast de krant de radio heel belangrijk. Vele hoorspelen werden dagelijks door velen beluisterd en hield hun gekluisterd aan het toestel. Was men niet in het bezit van zo een moderniteit, dan werd over de schutting gehangen om vooral niets te hoeven missen van hetgeen zich afspeelde in de uitgezonden episode van een van de bekendste hoorspelen: Linda's Eerste Liefde.

De senioren zijn een uitstervende generatie die vol verhalen zitten. Ik heb met enkelen gesproken en hen gevraagd hun jeugdherinneringen met mij te delen. Iets dat zij maar al te graag deden. In deel III zijn de interviews opgenomen.

De stad Paramaribo telde vroeger vele bruggetjes. Bruggen kunnen zij niet echt genoemd worden als een vergelijking wordt gemaakt met de nieuwerwetse Wijdenboschbrug. Al de bruggetjes hadden een naam net als de straten. Na veel speurwerk is het mij gelukt om van sommige bruggen, straten, pleinen en lanen de herkomst/betekenis van de naamgeving te achterhalen.

Deel IV heeft een andere ondertitel: DINGEN DIE VOORBIJGAAN.
Dat er veel research moest worden gedaan, is duidelijk. De omvang van de boeken laat daar geen twijfel over bestaan. Wat ik in de loop der jaren bij elkaar had gesprokkeld door te snuffelen in archieven, bibliotheken of bezoekjes af te leggen bij ouderen of mensen die mij wat wijzer konden maken, had een indrukwekkende hoeveelheid informatie opgeleverd, waar ik wat mee moest doen.
Waar in ik de trilogie gebonden was aan een tijdperk, kon ik in dit - voorlopig - laatste deel alle remmen losgooien. Oude en nieuwe nieuwswaardige anekdotes, feiten en verhalen staan in dit deel vermeld.

Wat gisteren was, is al voorbij en komt niet meer terug. Om vele historische feiten te behoeden voor het in de vergetelheid terechtkomen, heb ik zoveel als mogelijk aan het papier toevertrouwd. Dingen die voorbij zijn gegaan, krijgen zo een laatste kans in de geest van de lezer(es) te blijven voortbestaan.

U, als trotse bezitter/bezitster van de hele serie, kan vrijelijk en op elk moment de boeken inkijken en zo 'a walk down memorylane' maken. Alleen of met de familie, het blijft leuk om herinneringen op te halen.
Van herinneringen is dit bekend: zij hebben geen houdbaarheidsdatum.